Wrażeń mam za mało na pełną recenzję – choćby dlatego że nie było sposobności go posłuchać, z powodu słynnego “wielofunkcyjne gniazdko USB” (nie wiem co gorsze… zapadnięte gniazdko słuchawkowe oryginalnego iPhone’a czy gniazdko-słuchawkowe-USB G1). Niemniej jednak wyrobiłem sobie pewne zdanie na jego temat…

Ogólny wygląd

G1 jest nieco większy niż iPhone, ma za to nieco mniejszy wyświetlacz (przy tej samej rozdzielczości 480×320 pikseli). Ogólny wygląd jest ok, na zawiniętym od dołu froncie znajduje się aż 5 przycisków i “kulka”. Po lewej głośność, po prawej przycisk aparatu. Wobec dosłownie dwóch (włącznik i home) przycisków iPhone’a jest to sporo. Przyciski te to kolejno: “zielona słuchawka”, home, kulka (sama w sobie będąca przyciskiem), nad nią menu, obok cofnij i “czerwona słuchawka” (służąca też do blokowania telefonu). Na dolnej krawędzi znajduje się “uniwersalne-USB”.

Telefon oczywiście się “rozkłada” i pod wyświetlaczem ukazuje się pełna klawiatura qwerty (polskich znaków nie da się aktualnie wpisać, nie ma też polskiego słownika), która jest – przynajmniej dla mnie, być może kwestia przyzwyczajenia – średnio użyteczna z uwagi na rozmiar przycisków (są małe) i to “zawinięcie” znajdujące się po rozłożeniu pod prawym kciukiem.

Słowo wyjaśnienia – dlaczego “małe przyciski” nie są problemem w przypadku iPhone’a? Dzięki heurystycznym algorytmom “domyślającym” się który przycisk chcieliśmy wcisnąć nawet jeśli weń precyzyjnie nie trafiliśmy oraz słownikowi poprawiającemu ewidentne literówki (i uzupełniającemu słowa o polskie znaki).

(uwaga, własnych zdjęć nie mam, więc zdjęcie otwiera zewnętrzną recenzję z której pochodzi – the-gadgeteer.com)

Poza tym gdzieśtam jest klapka na baterię i kartę SD (nie przyglądałem się dokładnie bo był dość dobrze oblepiony urządzonkiem zabezpieczającym ;) ).

Interface

Sam interface jest specyficzny, jest to ni to pulpit, ni coś w rodzaju menu iPhone’a (przesuwa się na lewo i prawo, i są na nim ikonki). Na pulpicie jest oczywiście widget “znajdź z Google” ;) Poza tym jest ta wysuwana “szuflada” (menu) w której znajdują się ikonki wszystkich zainstalowanych programów. Zaś górny pasek (ten z zasięgiem, baterią i zegarkiem) służy jako pole powiadomień – można go rozsunąć w dół i odczytać aktualne powiadomienia/komunikaty/raporty/cokolwiek telefonu jak i programów.

Pasek powiadomień to fajna rzecz (zakładając że coś tam działa w tle) – można przy jego pomocy szybko przenosić się międy programami kiedy się tam zgłoszą. Zaś pulpit-i-menu dają możliwość szybkiego dostępu do wybranych programów (i do dowolnego w menu).

Problem jednak polega na tym, że interface nie działa tak płynnie jak ten iPhone’a – niby dotyk działa gładko (G1 ma taki sam wyświetlacz jak iPhone – pojemnościowy – można go obsługiwać tylko palcem, nie rysikiem… ale nie ma multidotyku – Apple nie pozwoliło ;) )… ale odpowiedź samego interface’u jest – na chwilę obecną – zalagowana i  widać że ma “mało klatek na sekundę” (że się tak brzydko wyrażę)…

… szkoda, bo liczyłem na lepsze wrażenia niż z używania komórek opartych o Symbiana czy Windows Mobile.

Wracając do interface’u samego w sobie. Polega on mocno (bardzo mocno) na przyciskach sprzętowych – o ile w przypadku iPhone’a wszystkie opcje widać bezpośrednio na ekranie (albo widać jakieś menu) – w przypadku G1 nawet do tak prozaicznej rzeczy jak dodanie kontaktu podczas przeglądania listy kontaktów trzeba wcisnąć przycisk menu i dopiero z “menu” któro się ukaże wybrać “dodaj kontakt”… i tak właściwie wszędzie. Osoby lubiące co dwie sekundy wciskać jakiś przycisk będą zachwycone…

Z jednej strony pomaga to zapanować nad “bałaganem” panującym na wyświetlaczu, z drugiej strony wyświetlacz G1 wygląda przez to bardzo pusto… na co dodatkowo składa się prostota interface’u (jeśli ktoś nie widział, może pooglądać w tej recenzji). Jest on estetyczny, ale nie jest to “ładna i użyteczna prostota iPhone’a” – odniosłem wrażenie (być może mylne) iż brak mu jednolitości czy też spójności.

Ponad to kontrolki (typu listy przewijane, wybierałki etc.) działają mniej sprawnie niż odpowiedniki iPhone’a – przykładowo do wyboru godziny w zegarku jest w iPhone’ie “przekręcana lista” – jeśli przekręcić ją mocniej, to zadziała bezwładność i szybciej trafimy na wybraną pozycję. W przypadku G1 czegoś takiego nie ma – trzeba wciskać “+” lub “-” aż do skutku…

Jeszcze o spójności – bywa tak, że w różnych programach tą samą rzecz wykonuje się różnymi sposobami. Może to być dokopanie się do opcji typu “dodaj” czy “usuń”, albo np. przewijanie listy (raz da się to zrobić przesunięciem palca po ekranie innym razem trzeba szukać strzałek).

Żeby zobaczyć jak to wszystko wygląda, można wypróbować emulator na stronie T-Mobile (na górze po prawej).

Dla zainteresowanych: fonty renderowane są bardziej jak te w Windows (hinting + subpiksel) niż iPhone/OSX/GNOME (brak agresywnego hintingu + wygładzenie).

Wrażenia z używania

Poza tym co napisałem wyżej, jedną rzeczą która mi się nie podoba to konieczność przewracania telefonu na bok i otwierania klawiatury za każdym razem, kiedy chcemy wpisać choćby jedną literę. Niby nic, ale zastanówmy się ile wytrzyma taki mechanizm przy ~50 otwarciach dziennie… a nie sądzę żeby każdy zawsze uważał żeby nie otwierać/zamykać go “z trzaskiem”.

Co więcej, żeby przewrócić zawartość wyświetlacza na bok (np. podczas czytania strony www) nie wystarczy odwrócić telefonu na bok, tylko trzeba właśnie otworzyć klawiaturę. Z jednej strony zaleta związana z brakiem “przypadkowego przewracania się wyświetlacza”, z drugiej znów konieczność mechanicznej manipulacji wyświetlaczem…

Poza tym jest jeszcze ta kulka… to faktycznie jest kulka, faktycznie się obraca i daje się ją nawet wciskać. Jest ona odpowiednikiem użyteczności strzałek i przycisku “enter”. Co prawda dubluje ona funkcjonalność wyświetlacza dotykowego, ale jeśli ma być prościej wybrać przy jej pomocy link… i ma potencjalne zastosowanie w grach.

SMS-y (choć mniej efektownie niż w iPhone’ie) układają się w wątki. Kontakty, kalendarz i mail (Gmail) synchronizują się automatycznie z kontem Google więc nie ma problemu związanego z utratą tych danych (warunek: mieć dostęp do sieci z poziomu telefonu).

Aplikacje typu kontakty, SMS, budzik, aparat etc. działają zupełnie normalnie – pod tym względem wiele się o nich powiedzieć nie da. Szkoda też że nie udało mi się obejżeć żadnego pliku PDF – nie zdążyłem…

Do tego osławione kopiuj-wklej jest jednak mocno ograniczone. Czekam na firmware 3.0 do iPhone’a…

Do dyspozycji mamy oczywiście Market. Jest to odpowiednik AppStore’u, tyle że jego oferta nie jest tak bogata… za to ciekawostką jest to, że jeśli już coś jest w Markecie, to najczęściej jest to darmowe (np. gry które kosztują w AppStore $0.99 są w Markecie za free – przynajmniej dziś były). Obsługa Marketu jest równie prosta co AppStore’u – klik, pobieranie, wybraną aplikację znajdziemy w menu (w “szufladzie”).

A propo menu – w menu znajduje się także ikonka “ustawienia”. Opcje są generalnie identyczne jak te iPhone’a, ale nawigowanie po tychże to nie lada wyzwanie… w pewnym momencie się literalnie zgubiłem. Interfejsowi G1 (zwłaszcza w przypadku zawiłych menu) brak miejscami intuicyjności i przejżystości.

Na koniec przyjżałem się tylko odtwarzaczowi muzyki. Wygląda on dość topornie, ale można oczywiście wybierać albumy, utwory, playlisty etc. Ciekawostką jest to, że wygląda na to iż można usuwać utwory bezpośrednio z poziomu telefonu (nie próbowałem, nie chciałem “psuć” telefonu, który leżał na wystawce ;) ). Nie dokopałem się tylko do ustawień typu equalizer, więc nie wiem czy tam taki jest i jak on wygląda.

Co mi się podoba

Podoba mi się integracja z usługami Google. Dla osoby posiadającej jakiś “pakiet internetowy” jest to po prostu must-have (chyba każdy podpisał już cyrograf ;) ). Działa to nawet lepiej – z oczywistego powodu – niż w przypadku iPhone’a posiadającego firmware 2.2.1 . Zwłaszcza Gmail (który daje się z poziomu iPhone’a sensownie obsługiwać tylko przez przeglądarkę… ale wtedy nie wyświetlają się powiadomienia o nowym mailu).

Druga rzecz jaka mi się podoba to przeglądarka – podobnie jak Safari iPhone’a oparta jest o webkit, ale w czasie powiększania dopasowuje ona (zawija) tekst to rozmiaru wyświetlacza. Tak jak np. Opera Mini. Dzięki temu strona sformatowana jest poprawnie a jednocześnie nie trzeba przewijać tekstu  po powiększeniu (“bo tekst był za mały”) na boki.

Sama przeglądarka działa wbrew różnym opiniom całkiem nieźle, nie licząc tego że wszystkie przyciski (odśwież, idź pod adres, zakładki etc.) ukryte są pod przyciskiem menu. Bądź co bądź daje to więcej miejsca na wyświetlenie właściwej treści strony…

I wbrew pozorom wcale nie brakuje jej gestów “uszczypnij żeby pomniejszyć, odszczypnij żeby powiększyć” ;) Po dotknięciu wyświetlacza pojawiają się po prostu przyciski “powiększ” i “pomniejsz” oraz trzeci. Ten trzeci jest najciekawszy – ukazuje on miniaturkę strony pozwalając na szybką nawigację nawet na koniec długiej strony – tego mi bardzo brakuje w przypadku iPhone’a.

Podsumowanie

G1 jest fajny, tylko – wg. różnych opinii – nieco zbyt słaby sprzętowo jak na Androida. Ale Android (i firmware do G1) się stale rozwija – podobnie jak iPhone pokaże on swoje “prawdziwe” możliwości dopiero w jakiś czas po przemierze. Od (mam nadzieję) bardziej responsywnego interfejsu, przez przydatne programy (w standardzie czy to w Markecie) aż po nowe możliwości (jak choćby prawdziwe kopiuj-i-wklej).

Chociaż… Niezależnie od tego jak po nim “pojechałem”, to i tak wybrał bym G1 zamiast dowolnego telefonu opartego o Symbiana czy Windows Mobile.

Ale iPhone’a nie zmienię… :)

Wiem że chcecie o nim poczytać, ale ja nie mam czasu napisać recenzji… udostępniam więc luźnei niekompletne notatki(!) – tak więc Wy macie co czytać i jednocześnie widzicie jak ciężko jest napisać dobrą recenzję…

Właściwa recenzja będzie w bliżej nieokreślonej przyszłości…

(zrobione na szybko zdjęcia na samym dole)

- w zestawie -

pudełko, ściereczka, brak instrukcji (sic!), słuchawki z mikrofonem, kabel i ładowarka (z wtyczką z USA)

- wygląd -

jak widać smaruje się zdrowo, ale zero rys

- jako telefon -

jest ok, po prostu

nie licząc tego że raz nie udało mi się zakończyć rozmowy (zacząłem błądzić po różnych ekranach i nigdzie nie było przycisku “zakończ”… a nie ma fizycznego przycisku zakańczającego rozmowę) i mój rozmówca był co najmniej zdziwiony czekając aż się rozłączę (swoją drogą nie wiem po co czekał)

podobnie jest z rozpoczęciem i odrzuceniem rozmowy – o ile z tym pierwszym nie ma problemu, o tyle odrzucić się rozmowy – kiedy telefon był zablokowany – chyba nie da… jedyne co da się zrobić to “slide to answer” (jak nie jest zablokowany, to są po prostu dwa przyciski: odbierz i odrzuć) – ale wciąż nie da się tego zrobić fizycznym przyciskiem

problem ten częściowo (bądź całkowicie) odpada jeśli podłączyć zestaw słuchawkowy via kabel (w zestawie) lub bluetooth

dźwięk w słuchawce jest specyficzny – dobry, ale przez to (bez sztucznie podbitej góry, “niepiskliwy”) często nie wybija się ponad szum otoczenia np. w komunikacji miejskiej więc trzeba się wsłuchać (mnie się to akurat podoba, bo nie boli mnie ucho po zakończeniu godzinnej rozmowy)

poza tym antena jest w dolnej części, więc zasłaniamy ją dłonią w czasie rozmowy – na pewno wpływa to w pewnym stopniu na zasięg, zwłaszcza jeśli zasięg już jest kiepski

SMS-y – fajnie się pisze i czyta (rozmowa jak w komunikatorze, aż chce się pisać i dostawać SMS-y), ale nie ma potwierdzeń, nie da się przekazać SMS-a dalej, nie ma kopiuj-wklej (nigdzie w całym telefonie nie ma… jeszcze?) i nie da się zapisać ani szablonu ani “na potem”

lista kontaktów jest wręcz wzorowa… poza możliwością wyszukiwania (co zmieni 2.0) – chodzi o użyteczność i czytelność, bo ilością i jakością pól nie różni się od niczego co obsługuje vcard

bajerancka jest ekranowa klawiatura numeryczna, klawiatura QWERTY zaś (tak w pionie jak i w poziomie) jest zupełnie ok, po tym jak się do niej przyzwyczaić – wręcz w pionie (ta mniejsza) jest wygodniejsza bo trafić w mniejszy przycisk jest tak samo łatwo jak w większy, a palce nie biegną wtedy maratonu

- odtwarzacz -

dźwięk jest specyficzny – czysty, zrównoważony, szeroki ale naturalny (nie jest przesadzony), naprawdę dobry… tylko że zupełnie inny niż to, do czego przyzwyczajają nas odtwarzacze typu sony z basem wywalonym tak, że na byle czym wydaje się że słychać woofer – można być zaskoczonym w pierwszym momencie “co to za dźwięk” a potem “wcale nie gorszy od karmy… tylko inny” (czuć różnicę “wypchnięty środek Karmy aka ‘angielskie brzmienie’ ” a “po prostu zrównoważony dźwięk”) i już od tej pory przestajesz nosić dodatkowy odtwarzacz w kieszeni

tylko MUSISZ kupić słuchawki z wtyczką do iPhone’a (zwyczajna 3.5, ale obudowa musi być wąska żeby zmieściła się w “dziurę na wtyczkę”) – osobiście polecam CX300 z saturna, te co mają nalepkę “for iPhone” chyba że obetniesz żyletką wtyczkę słuchawek, które już masz, albo zmienisz im wtyczkę

alternatywa to przejściówka, ale PORZĄDNA

z przyjemnością słucham muzyki nowej, ale i starej – czuć “principle of having better equipment” – czyli “nie słyszałem tego szczegółu, nie wiedziałem że to jest w utworze… wow” plus odkrywanie starej muzyki na nowo

co by tu nie mówić (część osób może się nie zgodzić na takie brzmienie) – dźwięk “jak na ulicę to aż nadto”, chyba że ktoś chce/lubi/musi pływać w basie, który jest i jest subtelny, a nie “dyskotekowy”

equalizer jest oczywiście absolutnie bezużyteczny (sic!) jak w każdym iPodzie, iTunes da się lubić (można używać go jak RMM w karmie – tylko i wyłącznie do przenoszenia, nie musisz utrzymywać w nim bazy plików, po prostu łapiesz w okienku eksploratora folder i upuszczasz go na ikonie telefonu w iTunes)

… no ale wtedy nie ustawisz sobie flagi “gapless” (trzeba to ręcznie robić), chyba że już po przeniesieniu na iPhone’a bo da się edytować tagi plików znajdujących się na telefonie, samo gapless działa wzorowo ale to jest oczywiste – wspomagane jest przez dwa dwógigahercowe procesory w kompie ;)

i okładki, KONIECZNIE musisz mieć okładki – nie dla cover flow, ale dla własnej przyjemności

regulacja głośności (zgrubna) jest pod przyciskami, dokładna jest suwakiem ekranowym

ciężko jest przewijać na nim długie pliki – nie da się tego robić “przyciskami”, a jak wiadomo suwak ekranowy ma bardzo małą precyzję przy plikach dochodzących do dwóch godzin… więc przewijasz z dokładnością do 2 minut (sic!)

“zbyt długie” tytuły/nazwy płyt/wykonawców się nie przewijają, nie da się więc ich nijak w całości odczytać

cover flow jest ok… nigdy go nie używam – wolę listę albumów/wykonawców

wiele list jest (w pełni można sobie interface/przyciski na wyświetlaczu dostosować), ale nie ma listy tagów “wg. rocznika”, szkoda…

- filmy, zdjęcia, wyświetlacz -

wyświetlacz nie jest aż tak rewelacyjny jak go niektórzy opisują, ale jest “co najmniej ok”… a co z nim nie tak? kąty nie są takie jak sobie wyobrażałem, szczegóły szybko nikną w cieniach (częściowo dlatego że lubię mieć wyświetlacz przygaszony), do tego ma balans 9kK nie 5/6kK – osobiście wolę ten drugi, “słoneczny”

filmy ogląda się super (nie licząc znalezienia wygodnego kąta patrzenia), płynność super, jakość super (w końcu H.264+AAC), jednym kliknięciem zmieniamy “panorama a pełny ekran z obciętymi krawędziami”, pełne przyspieszenie sprzętowe (tak dekodowanie jak i przeskalowanie) więc jest na co patrzeć

zdjęcia… heh… z jednej strony jest to pierwszy odtwarzacz gdzie naprawdę przyjemnie się je ogląda (z przesuwaniem palcem włącznie), z drugiej strony jest to pierwszy odtwarzacz gdzie jest to zrypane :)

zdjęcia (ich rozdzielczość) jest “dziwnie mała”, widać dithering, powiększyć się da ale to tylko “powiększenie cyfrowe tego co już było w niskiej rozdzielczości” a nie “powiększenie 1:1 z oryginałem” – w praktyce to jednak nie przeszkadza, byle nie powiększać

gorzej jest z “pokazem slajdów”, kiedy wspaniałe przejścia (robione sprzętowo, np. obraz faluje jak po kropli wody) są psute przez widoczną (już po przejściu) zmianę rozdzielczości z bardzo małej (rozpikselowane i rozmyte zdjęcie) na “małą roboczą” (opisaną wyżej)

- interface, obsługa -

WSPANIAŁE

nie licząc tego, że czasem chciało by się jakiś przycisk (np. odbiór rozmowy czy następny/poprzedni utwór), to niczego mu nie brakuje

nawet ma suwak wyłączający dźwięki (nie ma profili) a włączający wibracje, teraz wyciszam telefon jednym palcem – dla mnie bomba, nigdy profili nie używałem i nie lubiłem, dla wielu ból w… :)

sam interface działa idealnie (wszyscy robią “ooo… jaki ten wyświetlacz płynny”), to tak jakby był to nie OS X tylko “jakiś mały systemik robiony specjalnie pod platformę”

oczywiście po odblokowaniu można instalować wiele mniej lub bardziej przydatnych programów… z moje doświadczenia muszę powiedzieć że “raczej mniej niż bardziej przydatnych”, ale w końcu chodzi o wyszukanie perełek a nie instalację czego popadnie

obsługa jest wygodna, nawet jednoręczna, wszystko jestem w stanie zrobić tylko lewą ręką (nie wiem czemu akurat lewą, jestem praworęczny, prawą jest niewygodnie – może mam to po mamie :) )

da się obsługiwać go mając długie paznokcie…

- wifi, internet -

ciężko jest mówić o prawdziwym internecie na rozdzielczości 480×200 (tyle zostaje po odjęciu OGROMNYCH pasków safari – czyli zostaje połowa wyświetlacza), ale nowy firmware ma dodać tryb pełnoekranowy

jednak to naprawdę działa (poza flashem)

strony www daje się zupełnie normalnie przeglądać, znacznie wygodniej niż na symbianie (abstrahując oczywiście od tego że on ma joystik lub przycisk wielokierunkowy – oba “umownej wygody”), do tego telefon ma w pamięci wszystkie najpopularniejsze fonty z zapfino włącznie (sic!) więc strony www wyglądają dokładnie jak na komputerze

nie licząc tego, że rozmiar tekstu zmienia się w dość dziwny sposób (niektóre fragmenty są “relatywnie za duże”, inne “za małe”) – chyba chodzi o to, żeby po powiększeniu tegoż konkretnie fragmentu miały równą wielkość (wielkość zmienia się w zależności od szerokości pola)

firmware 2.0 doda polskie znaki w każdym z fontów, obecnie są tylko w arialu unicode, helvetice i zapfino

pobierać plików się na telefon nie da

pliki PDF można czytać tylko prosto z www, podobnie jak pliki MP3 da się słuchać tylko przez przeglądarkę

klient email jest naprawdę wygodny, ale mimo to nie używam go (webmail gmail dla iphone’a jest ok, mimo że mógłby być nieco lepiej dopracowany)

- pliki pdf -

trzeba odblokować w safari (programikiem) protokół “file://” i da się je czytać prosto z pamięci, do kopiowania czegoś na telefon używać WinSCP przez wifi (pełne możliwości) albo iPhoneBrowser przez kabel (ograniczone możliwości)

pliki PDF czyta się ok, ale w safari nie można przeskakiwać do konkretnej strony tylko przewijać kolejne strony

program “PDF Browser” to niedziałający gniot

- budzik -

można ustawić dowolnie wiele budzików, można przygotować sobie wiele czasów budzenia, a potem tylko przesuwać “on/off” przy pożądanym

każdy może mieć inny dzwonek, podobnie jak każdy kontakt